કાલે ફરી એક ખરતો તારો જોયો
ઘણું બધુ માગ્યું લોકોએ
એક હું જ કંઇ માગી ન શક્યો
કદાચ દયા આવી મને એ તારા પર ને
ધિક્કાર લોકો ની સ્વાર્થતા પર
નથી માગવાનું ચુકતા એની પાસે પણ
જે પોતે ખલાસ થઇ રહ્યો છે
ને હદ તો ત્યારે થાય છે જ્યારે
લોકો રાહ જુએ છે બીજા તારા ના ખરવાની
ને તેના નામશેસ થતા અસ્તિત્વ પર
પોતાની ઇછ્છા ને પામવાની.

કોઇવાર કોઇની પ્રીત પણ તકલીફ આપે છે.
આંખોને ગમે તે રીત પણ તકલીફ આપે છે.
હમેંશા હારથી નથી હારી જતો માણસ,
કોઇવાર જગતમાં જીત પણ તકલીફ આપે છે....

દુનિયામાં ખુશી એમને નથી મળતી, જે પોતાની શરતો પર જીંદગી જીવે છે
પરંતુ તેને મળે છે જે બીજાના સુખની ખાતર પોતાની જીંદગીની શરતો બદલી નાખે છે.

"દુઃખમાં રડી લેવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે,
હારેલી જીંદગી જીવવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે.
કીનારા પર વહાણ હંકારનારાઓ તમને શું ખબર,
તૂફાન માં કશ્તી ગુમાવવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે.
તમામ ઉમર જેને પામવાની તડપ હોય પરંતુ,
તેને મેળવીને ગુમાવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે.
બે હાથ વડે ઝીંદગી ઉલેચનારાઓ એટલું પણ જાણો કે,
છેલ્લા શ્વાસે હથેળી ખાલી જોવાની પણ મઝા અનેરી હોય છે."

મન મુકી તારા પર વરસવાનું મન થાય..
ભીંજ્વી તને ખુદ ભીંજાવાનુ મન થાય..
હાથમાં રાખી હાથ નજીક બેસવાનું મન થાય..
ને તારા જ સ્પર્શ થકી મહેંવાનું મન થાય..
તારા જ રંગે રંગાવાનું મન થાય..
ને પછી,તારામાં જ ભળી જવાનું મન થાય..
ફક્ત તને એક ને જ પામવાનું મન થાય..
ને મારુ તારે કારણે જ મને જીવવાનું મન થાય.....

તમારા શ્વાસ ના અંહી પડઘા રહી ગયા, આંસુ વહી ગયા ને ડાઘા રહી ગયા. અંત લાવ્યો તમે અલ્પવિરામ મૂકીને, અમે પૂર્ણવિરામ મૂકીને પણ અધૂરા રહી ગયા"

જોડે ચાલવુ એ "શરુઆત" છે, જોડે રહેવુ એ "પ્રગતી "છે.
જોડે જીવવુ એ "જીદંગી" છે, જોડે મરવુ એ "પ્રેમ" છે.
પણ અલગ રહીને પણ જોડે રેહવુ એજ "દોસ્તી" છે

કોઈનો જવાનો અહેસાસ આજે થયો છે,
કાંઈ જ ના રહેવાનો અહેસાસ આજે થયો છે,
સાથે હ્તા ત્યારે નહોતુ વિચાર્યુ શુ થઈ રહ્યુ છે,
એકલા પડયાનો એહસાસ આજે થઈ રહ્યો છે.
.......tanha safar.......
ખ્વાબોમાં આવીને તને જગાડી જઇશ
દિવસે પણ તને સપના દેખાડી જઇશ
જિંદગીની કોઇ પળમાં જો ઉદાસ હોય તું
તારી એક મુસ્કાન માટે દુનિયાથી લડી જઇશ
જીવનની ગ્રીષ્મમાં પણ નાચી ઊઠીશ હરણી થૈ
ભીના શંખ-છીપલાથી તારો ખોબો ભરી જઇશ
તારા જીવનનો મારગ ભલેને હો કાંટાળો
પગ ઉપડશે એ પહેલા જ ફૂલો હું વેરી જઇશ
એકાંતની પળમાં પણ એકાંત ન લાગે માટે
આંગણની આંબાડાળે ગઝલના ટહુકા છોડી જઇશ
દાવાનળ લાગતા પછી વાર નહી લાગે “વ્હાલા”
તારા દિલમાં પ્રેમની ચિનગારી ભડકાવી જઇશ.@

બહું ઊંચી અપેક્ષાઓ નથી અમારી,
રહેવાને તારા દિલ જેવુ ઘર મળે તો ચાલે.
સુરજ-ચાંદના સપનાઓ નથી મારા,
થોડા દિપકોથી અંધકાર ટળે તો ચાલે.
મઘમધતા અત્તરોથી જીવન નથી મહેકાવું મારે,
થોડા ફુલોની સુગંધ એમાં ભળે તો ચાલે.
આખી દુનિયાની ચાહત નથી જોઇતી મારે,
બસ તું એક જ મારા પ્રેમમાં પડે તો ચાલે.
ઇશ્વરને પણ તકલીફ નથી આપવી મારે,
લખ મારી તકદીર તું તારા હાથો વડે તો ચાલે.
મારા પ્રેમ વિશે બહું કહીશ નહિ,
ખાલી મારી આત્માને તું વખાણે તો ચાલે.
હશે ઘણું મળવાનું જીવનમાં,
પણ મને તો ફક્ત તું એક મળે તો ચાલે

વાયરો ફરી વાશે એ ક્યારે, જે
વાતો’તો ત્યારે,
ડમરીઓ એ ઉડાડતો, હું તને
મળતો’તો જ્યારે…

એ દિવસો હતાં કે જાણે
વરસો,કોને પડી ખબર ?
આંખોમાં તારી પ્રેમ મારો,
લહેરાતો’તો જ્યારે…

તારા વિના તો મારું ખુદને
મળવાનુંય બંધ થયું,
પાસે હતી તું ત્યારે પણ હું,
મને મળતો’તો ક્યારે !!

જીવનની આ ભરબપોરે સૂર્ય
માથે સળગે છે કેવો,
મળતો’તો લીમડાંનો છાંયો, તને
મળતો’તો જ્યારે…

મેં યાદ તારી સાચવી છે, દરેક
મારા શ્વાસમાં,
શાને વિચારું, શું જીવન હતું
તને મળતો’તો ત્યારે !!!
તને મળે સૌ પ્રેમ
જગતનો,અનહદ- એ જ દુવા,
કરું છું આજે ને કરતો’તો, તને
મળતો’તો જ્યારે…

તું આવી જા બસ આવી જા, એક વાર
તો આવ,
કહેવું છે જે નથી કહ્યું
મેં, તને મળતો’તો જ્યારે…

આંખોમાં એક ચાંદ જેવા ચહેરાને લઈને ફરૂ છું હું
હવે અમાસની રાત આવે તો પણ શું ? અંધકાર મને કદી નહીં લાગે

જિંદગીનો આ બગીચો તમારા સ્પર્શથી બન્યો છે લીલોછમ
હવે પાનખર આવે તો પણ શું ? જિંદગી મને કદી વેરાન નહીં લાગે

મંઝીલને શોધતા શોધતા તમારો ઉષ્માભર્યો મળ્યો છે સાથ
હવે રસ્તો કાંટાળો હોય તો પણ શું ? મંઝીલ મને કદી દૂર નહીં લાગે

તમારી ઝુલ્ફોની ઘટામાં જ મળ્યો છે મને જિંદગીનો વિસામો
હવે મોત આજે આવે તો પણ શું ? મૃત્યુનો મને કદી ડર નહીં લાગે

મારા અંગે અંગમાં ફુટી રહી છે તમારી મીઠી યાદોની કુંપળો
હવે મિલન ન થાય તો પણ શું ? ‘પરેશાન’ દિલ મને જુદા નહીં લાગે.

તોડજે તું મૌનને તડપ્યા વગર,
જીંદગી જાશે પછી વરસ્યા વગર

કાગળોમાં ગોઠવી અક્ષરો નવા
આખરે તું ભૂંસજે અટક્યા વગર

માણજે ફુલને સહારે જિંદગી
પાંદડે ને પાંદડે જીવ્યા વગર

આંગળીએ લખ વસિયત તો નવી
કાળને તું ઢાળજે સરક્યા વગર

છોડજે ગત કે અનાગતની કથા
આજને તું માણજે તરસ્યા વગર

અવકાશથી અવકાશને ભરતો રહ્યો,
તારા મિલનની આશમાં ખરતો રહ્યો.

ખુલ્લી ક્ષિતિજે ઝૂરતા સૂરજ સમો,
હું શૂન્યમાં બસ દૂર ઓગળતો રહ્યો.

રાજી થયો પાનાં જીવનનાં ઓળખી,
હું દાવ જોકરનો સદા રમતો રહ્યો.

ક્યાંયે જુદી ભાસે દશા તો આપણી,
તું આમ બળતી હુંય તો બળતો રહ્યો.

જો હો વ્યથા કે કોઈની પણ હો કથા,
બસ રક્તમાં બોળી કલમ લખતો રહ્યો.

હું શાયર દુનિયામાં પ્રેમને શોધવા આવ્યો છું,
નથી ખબર મને શું છે પ્રેમ ફક્ત તેનો અણસાર લઈને આવ્યો છું,
પ્રેમ થકી લાગણી ઘણી છે મને પણ
બેવફાઓના નામ શોધવા આવ્યો છું, પ્યાર કોનો પૂરો થયો છે ? તેનો જવાબ લેવા આવ્યો છું,
પ્યારનો પહેલો અક્ષર જ અધૂરો કેમ છે
એ ‘અઘરો સવાલ’ લઈને આવ્યો છું,શું છે જિંદગી ? એની મને ખબર નથી,
પણ મોતની ખબર જાણવા આવ્યો છું,નસીબદારોને પ્રેમ મળે છે
હું એ ‘ખુશનસીબ’ને શોધવા આવ્યો છું

બે અક્ષર નો સંગાથ લઈ,
ખુદ ની ગજલ લખી રહ્યો છું.
તારા દિલ મા શુ છે, નથી જાણતો છતા,
આપણા પ્રેમના દિવાસ્વપ્નો જોઈ રહ્યો છું.

મારા દિલ મા ઉતરી ગઈ છે છબી તારી,અને
તેમા પ્રેમના રંગ પુરવાનો પ્રયત્નો કરી રહ્યો છું.
છે એ વ્યથૅ, જાણુ છુ છતા
આ દિલ ના કહેવા ખાતર એ કરી રહ્યો છુ.

આ દિલ ના કહેવાના ખાતર,
પ્રેમ ના સમુદ્રમાં ગોતાખોર બની રહ્યો છું.
તારા નાસમજ દિલ ને સમજાવ કે,
તારા દિલ મા પ્રિત નુ મોતી ગોતી રહ્યો છું.

તુ પણ છે બાગમાંનો એક છોડ જાણી,
એ બાગ નો માળી બનીને રહ્યો છું.
ખીલશે તારા દિલમા પણ પ્રેમનુ પુષ્પ,
એ વાત નો ઈન્તજાર કરી રહ્યો છું.

તમારા સપના જોયા નથી,
કારણ કે મારી ઉંઘ તમે છો,
તમને પામવની આશા નથી,
કારણ કે મારું જીવન જ તમે છો,
તમે મારા નથી મને ખબર છે,
કારણ કે મારામાં જ તમે છો,
તમને મારા માટે સમય નથી,
કારણ કે મારો સમય જ તમે છો,

પરંતુ એક વાર મારા હદય તરફ તો જુઓ...
મારા હાથની હથેળીની રેખાઓ ને જોઇને…
એક જ્યોતીષી એ કહ્યુ હતું કે…
સર્વ સુખ લખાયેલા છે… તારી હથેળી માં..
છતાં યે…હું… તુજને પામી ના શક્યો…
કદાચ મારો વિરહ લખ્યો હશે તારી હથેળી માં…!!!

ઘડીમાં રીસાવું, ખરાં છો તમે.
ઘડીમાં મનાવું, ખરાં છો તમે.

ન પૂછો કશું યે, ન બોલો કશું યે,
અમસ્તા મુંઝાઓ, ખરાં છો તમે.

ન આવો છો મળવા, ન ઘરમાં રહો છો,
અમારે ક્યાં જાવું, ખરાં છો તમે.

હતી ભાગ્યરેખા, ભુંસાઇ ગઇ.
નવી ક્યાંથી લાવું, ખરાં છો તમે.

છે ઘણા એવા કે, જેઓ યુગને પલટાવી ગયા,
પણ બહુ ઓછા છે, જેઓ પ્રેમમાં ફાવી ગયા.
દુર્દશા જેવું હતું, કિંતુ સમજ નો'તી મને,
દોસ્તો આવ્યા અને આવીને સમજાવી ગયા.
હું વીતેલા દિવસો પર એક નજર કરતો હતો,
યાદ કંઈ આવ્યું નહીં, પણ આંસુઓ આવી ગયાં.
મેં લખેલો દઈ ગયા; પોતે લખેલો લઈ ગયા,
છે હજી સંબંધ કે, એ પત્ર બદલાવી ગયા.
'safar' આ તાજી કબર પર નામ તો મારું જ છે,
પણ ઉતાવળમાં આ લોકો કોને દફનાવી ગયા ?

જીવનમાં જોયા છે કેટલાયે ખૂબસૂરત ચહેરાઓ
એક ભલી-ભોળી તસવીર મારી આંખોને કામની છે
તને જ હરપળ જોવામાં પૂરી થાય આ જિંદગી
એક અધૂરી કલ્પના દોસ્તીના નવા આયામની છે.
ન જુઓ હથેળીમાં પડ્યા છે કેટલા છાલા
એ મહોર સ્મિત માટે ચુકવાયેલા દામની છે
દિલ જેવું મળે તો રાખી લેજે તારી પાસે
એ કિંમતી ચીજ તારા જ એક ગુલામની છે
તારા અક્ષરના મરોડને પુર્યો પાંપણમાં છતાં
લિખિતંગ કરી લખે છે ચિઠ્ઠિ કોઇ બેનામની છે
સારુ છે વિધિના લેખ કદી મિથ્યા નથી જતાં
તારા હાથમાં એક રેખા મારા નામની છે
દિલની વાત કહું કે નહી? એ મુંઝવણ
મારી જ નહીં મહેફિલમાં હાજર તમામની છે
એટલે જ લોકોને ખૂબ પસંદ પડી હશે
કહાની ખાલી પ્યાલી અને ઢોળાયેલ જામની છે

[red]
યાદોનું કફન...

"સ્નેહની સરિતામાં ડૂબી જવાય તો બહું છે,
ડૂબતાં ડૂબતાં તરી જવાય તો બહું છે...

સંબંધ દિલના તમે સાચવજો સ્નેહથી,
વ્યથા અમારા હધ્યની કહેવાય તો બહું છે...

કલ્પના પણ કરી શકતાં નથી અમે તો વિરહની,
તડપ આ દિલની તમને સમજાય તો બહું છે...

ક્યારેય વિચાર્યુ ન્હોતું અમે કે જુદા થવું પડશે,
આ જુદાઈ અમારાથી સહેવાય તો બહું છે...

શબ્દે શબ્દે લાગણીઓ લખે છે "અનામીકા",
વેદના દિલની તમને સમજાય તો બહું છે...

આમ તો જીવું છું હું તમારા પ્રેમમાં "નસીબ" મારું,
તમારી યાદોનું કફન ઓઢીને હવે મરાય તો બહું છે...

જ ભણકારા રહે હરપળ કે તું આવી હશે,
દૂર સુધી શ્હેર આ ઝળહળ કે તું આવી હશે.

ઠેઠ પાતાળેથી પ્રગટ્યાં જળ કે તું આવી હશે,
સાવ નોખાં લાગતાં હર સ્થળ કે તું આવી હશે.

હા હતી સાબરમતી પણ નામની કેવળ નદી,
બેઉ કાંઠે એય છે ખળખળ કે તું આવી હશે.

શ્વાસ-આંખો-ઉંબરો-આંગણ ને રસ્તાઓ બધા,
રોજ કરતાં છે વધું વિહ્વળ કે તું આવી હશે.

ક્યાં હવે સજ્જડ કોઇ કારણ રહ્યું છે તે છતાં,
ટેવવશ થઇ જાય છે અટકળ કે તું આવી હશે.