Wednesday, February 18, 2009

પ્રશ્ન કોઇ થાય ત્યારે આવજે
કંઈ દ્વિધા સર્જાય ત્યારે આવજે.
ખોખલો આધાર લઈ ઊડે છે તું,
આભથી પટકાય ત્યારે આવજે.
લાગણી શબ્દોથી પર છે, જાણી લે,
મૌન જો સમજાય ત્યારે આવજે.
હું ઝીલું છું ગીત ઊર્મિના અહીં,
કંપ ત્યાં ઝીલાય ત્યારે આવજે.
તેં સમજના દ્વારને વાસી દીધા,
અણસમજ ઘૂંટાય ત્યારે આવજે.
મેં લખી છે આપવીતી, આમ તો,
વેદના વંચાય ત્યારે આવજે."
કિસ્મતમાં
કોઇના, કદી એવી ન પ્રીત હો,
જેમાં મિલનના હોઠે જુદાઇનાં ગીત હો.
તમે ચાલ્યા ગયા સૂની કરી દિલની અટારીને,
અમે સ્થાપી છે ત્યાં મૂર્તિ સ્વરૂપે ઇંતેજારીને.
તમને યાદ કરયા વગર રહેવાતુ નથી,
દુર છો તમે પણ આ દુરી પળ ભર માટે પણ સહેવાતિ નથી,
આમ તો ખુલી આંખે પણ દેખાય છે છબિ આપની,
પણ શુ કરુ આપના દિદાર વગર જીવુ હુ એવુ લાગતુ નથી...!!!
હું ક્યાં કહું છું આપની ‘હા’ હોવી જોઈએ,
પણ ના કહો છો એમાં વ્યથા હોવી જોઈએ.

એવી તો બેદિલીથી મને માફ ના કરો,
હું ખુદ કહી ઊઠું કે સજા હોવી જોઈએ.

મેં એનો પ્રેમ ચાહ્યો બહુ સાદી રીતથી,
નહોતી ખબર કે એમાં કલા હોવી જોઈએ.

પૃથ્વીની આ વિશાળતા અમથી નથી ‘tanha’,
એના મિલનની ક્યાંક જગા હોવી જોઈએ
Kaise kahoon ke apna bana lo mujhe
Bahon mein apni samaa lo mujhe
Bin tumhare aik pal bhi ab kat-ta nahin
Tum aa kar mujhi se chura lo mujhe
Zindagi to woh hai sang tumhare jo guzre
Duniya ke ghamon se ab chhura lo mujhe
Meri sab se gehri khuwahish ho puri
Tum agar pass apne bula lo mujhe
Yeh kaisa nasha hai jo behkaa raha hai
Tumhara hoon main to sambhalo mujhe
Najanay phir kaise guzre gi zindagani
Agar apne dil se kabhi tum nikalo mujhe
સપના મા કરી હતી તે વાતો યાદ આવે છે
ખુદા ને કરેલી મારી ફરિયાદો યાદ આવે છે
ફફ્ત તારા સંગ જીવન મેહેક્તુ હતુ મારુ
સાથે તારા વીતાવેલા પળો યાદ આવે છે
સૂરજ ના કિરણ અજવાસ લાવે જીવન મા
ચાંદની તળે કરેલી એ વાતો યાદ આવે છે
કોને કહુ હવે મારા જીવન ની વેદના હવે
જાણ્યે-અજાણ્યે કરેલા મારા ગુનાહો યાદ આવે છે
ઓળખી ન સક્યો આ “Safar” તારા પ્રેમ ને
અશ્રુ ભીની મને એ તારી આંખો યાદ આવે છે
Zindagi ke kisi mor par khud ko tanha na samjhna
Main tere saath hun apne se juda na samjhna
Main tujhse jaan se badh kar pyar karta hun
Meri is mohabbat ko burra na samjhna
Tum phulon ki tarah khubsoorat ho,masoom ho
Dekho meri is tareef ko bejaan na samjhna
Umar bhar tera saath dene ka wadha kiya hai
Zindagi ne agar sath na diya to bewafa na samjhna
Ab bhi tu ne mere pyar ko thukraya sanam
Isse mera muqaddar jaan lena,apni khata na samjhna
Pyas woh Dil Ki Bujhane Kabhi aya Bhi Nahin
Kaisa Badal Hai Jiska Koi Saya Bhi Nahin
Berukhi Is Se Bari Aur Bhala Kya Hogi
Ek Muddat Se Hamein Us Ne Sataya Bhi Nahin

Roz ata Hai Dar-E-Dil Pe Woh Dastak Dene
aj Tak Hamne Jise Pas Bulaya Bhi Nahin
Sun Liya Kaise Khuda Jane Zamane Bhar Ne
wo Fasana Jo Kabhi Hamne Sunaya Bhi Nahin

Tum To Shayar Ho Aur Woh Ik am Sa Shakhs
Us Ne Chaha Bhi Tujhe Aur Jataya Bhi Nahin

Friday, February 13, 2009

સાચો પ્રેમ

એક આંધળી છોકરી પોતાની જાત ને ખુબ નફરત કરતી હતી , કારણકે તે આંધળી હતી.
તે બધા ની નફરત કરતી સિવાય તેના એક મિત્ર ને.
એક દિવસ, તેણે કહ્યું કે, જો તે ખાલી દુનિયા જોઇ શકત તો તે તેના મિત્ર જોડે લગ્ન કરી લેત.
એક દિવસ, કોઇ સારા માણસે, પોતાની આંખો તે આંધળી છોકરી ને દાન માં આપી.
અને, ત્યાર બાદ તેણી એ દુનિયા ની સાથે સાથે પોતાનો મિત્ર પણ જોયો.
તેના મિત્ર એ તેને કહ્યું કે, હવે તો તને દેખાય છે માટે, હવે તું મારી સાથે લગ્ન કરીશ?
તે છોકરી અચંબા માં પડી ગઇ જ્યારે તેને જોયું કે તેનો મિત્ર આંધળો છે.
તેણી એ કહ્યું ,” મને માફ કરજે, પણ હું તારી સાથે લગ્ન નહી કરી શકું, કારણ કે તું આંધળો છે.”
તેનો મિત્ર આંસુ સાથે ચાલવા માંડયો, અને જતા જતા કહ્યું કે,
” મહેરબાની કરી ને મારી આંખો નું તું ઘ્યાન રાખજે. “
ઉપરની સ્ટોરી ખુબ જ દયનીય છે. જે મિત્ર એ પોતાની આંખો આપી ને,
તે છોકરી ને દુનિયા બતાવી. તેને ખબર પણ નહી હોય કે, તે લગ્ન કરવાની
ના પાડશે. ધન્ય છે, તેના સાચા પ્રેમ ને. નસીબવાળા ને આવો કોઇ મળે.
અને અભાગ્યા, તેને ના પાડી દે.
LOVE ME LITTLE BUT, LOVE ME TRUE.
કરું હું એક ખતા ને બની જાય એ ગુનો,
અને એ દિલ તોડ્યા કરે એની કોઈ સજા નહીં…

દિવસ પસાર થાય, ક્યાંક જીવું ને ક્યાંક મરું,
અને એ હાલત ને લાચારી સમજે એની કોઈ સજા નહીં…

જુદાઈના ગમમાં રહું ને ઉમ્મીદ હું રાખ્યા કરું,
અને એ ઉમ્મીદ પર ખરા ના ઉતરે એની કોઈ સજા નહીં…

એક મુલાકાત હું ચાહું ને એ સમય રોકી રાખું
અને એ સમયને જ બહાના બતાવે એની કોઈ સજા નહીં…

કેટલી રાતો જાગું ને એ ચાહત બયાન કરું,
અને એ લાગણીઓને ગઝલ સમજે એની કોઈ સજા નહીં…
જરૂરી નથી અહીંયા સૌને પ્રેમ મળે
નફરતના પણ હકદાર છે ઘણા આ
મતલબી દુનિયામાં
કહે છે આ દુનિયા મને ભૂલી જા હવે એને
પણ હું શું કરું કઈ રીતે ભૂલું એને
ફેલાવી જેણે મારા જીવનમાં રોશની.
જન્માવ્યો જેણે મારામાં અનોખો પ્રેમ
એ પ્રેમની પ્રતિમાને કઈ રીતે ભૂલું
છોડી મુજને જતા રહ્યા ભલે
એ મારા જીવનમાંથી
પણ મારા દિલમાં ધડકન એમની છોડી ગયા
ભલે એ ખુશ છે આજે કોઈ બીજા સાથે
પણ હું તો આજે પણ એમની
રાહ જોઈને બેઠો છું..

Tuesday, February 10, 2009

Dard tou ab aadat ka
Naam ho jaise
Aankh lagti hai tou bhi
Chala aata hai

Khoob hansta hai woh
Mujh per dekho yaaro
Mujhe aapne wajood per
Bohot rulaata hai

Duniya ke saare gham bhar ke
Laata hain bas mere liye
Bhari duniya main ab wo
Apna dost kehlaata hai

Friday, February 6, 2009

Woh mujey chor gaya hai tou mein Bura hon Na
Zamana mujh pe hansa hai tou mein Bura hon Na

Mein janta hoon kay dunya bura hi kehti hay
Mager jab uss na kaha hai to mein Bura hon na

Zamaney bher sai alag hoon mein ikk hawaley sai
ager koi bhi bura hai tou mein bura hoon Na

Mein uss kai wastey ikk aam shakhas bhi tou nahi
Yeh imtayaz mila hai tou mein bura hoon Na

Nahi hai KUch b merey Pas zindagi k Siwa
Ye zindagi b saza hai tou MEin Bura hon Na

Jahan mein Sheri yeh acha Bura tou chalta hay
KOi jo acha bana hai tou mein Bura hon na
kise ke aankho me dekha hai hamne chera apna
kise ke dil me pal raha hai payar hamara bankar sapna
dar lagta hai toot na jaye harday uska
chehere pe masoom muskan hai parichay jiska
pata nahe hai sayad usko jurm hai mohhabat karna
har koe tokega jo abhe tak hai uska apna
kyun mere khater tum jag ko thukraoge
main bhe ho na sakoonga tumhara tum tanha rah jaoge
de na sakoonga kabhe koe uphar tumhe
mere dil me nafrat hai kaise doonga payar tumhe
mud jao aage pathreele bade raahe hain
jinpe hai tumhe bharosa kamjor bade wo baahein hain
kaise karoonga main sapne tere poore
jab mere sapne hain abhe adhoore
kabhi na chehere pe udasi laana tum

jab bhe aaye yaad hamari mand mand muskana tum

door rahe ya paas rahe kabki na tu udas rahe

yahi kaamana main karta hoon

tere jeevan me ho kushiyon ke roshni

gam ke andhere mujhe mile

khwobon me tum aa jana

gar karne ho sikwe gile
sun ke teri aavaj es dil ko sukun mil jata hai
dekh ke surat teri bujha hua man khil jata hai
tanhai me socha karta hun yaad kyaon karta hun tujhko
dekh kar nafrat teri lagta hai bhool nahi saki hai tu mujhko
chede the taar jo tumne dil ke
sun le aavaj ek bar mil ke
fir chaahe door kahin bhe jaana
mere khowbon me na aana
koi sikayat na hogi tujh se
wahi karoonuga jo chahegi mujh se
kabhi na chehere pe udasi laana tum

jab bhe aaye yaad hamari mand mand muskana tum

door rahe ya paas rahe kabki na tu udas rahe

yahi kaamana main karta hoon

tere jeevan me ho kushiyon ke roshni

gam ke andhere mujhe mile

khwobon me tum aa jana

gar karne ho sikwe gile
sun ke teri aavaj es dil ko sukun mil jata hai
dekh ke surat teri bujha hua man khil jata hai
tanhai me socha karta hun yaad kyaon karta hun tujhko
dekh kar nafrat teri lagta hai bhool nahi saki hai tu mujhko
chede the taar jo tumne dil ke
sun le aavaj ek bar mil ke
fir chaahe door kahin bhe jaana
mere khowbon me na aana
koi sikayat na hogi tujh se
wahi karoonuga jo chahegi mujh se
sabdon ko dene roop haqeeqat ka
kabhi to wo aayegi
abhi lagti hain bakwas jo baatein
kabhi to dil ko bahyegin
tere intazar me tahar gaya hai jeevan
thum na jayye saans kahin
tum aane me deri na karna
rah na jaye aas , aas kahain
bahut door hai jaana mujhko
par kaise jab tu saath nahi
sabdon ko dene roop haqeeqat ka
kabhi to wo aayegi
abhi lagti hain bakwas jo baatein
kabhi to dil ko bahyegin
tere intazar me tahar gaya hai jeevan
thum na jayye saans kahin
tum aane me deri na karna
rah na jaye aas , aas kahain
bahut door hai jaana mujhko
par kaise jab tu saath nahi
Tum Bin......
Jee rahe hain zindagi
Ke saanson mein tum ho......

Jab aankhein band karte hain
To khwaabon mein tum ho.........

Jab bolte hain
To baaton mein tum ho..........

Likhte hain kuchh
To har lafz mein tum ho........

Dhadakta hai dil
To har dhadkan mein tum ho.....

Jee rahe hain abhi tak
Kyon ki jaan tum ho........
Tum Bin......
Jee rahe hain zindagi
Ke saanson mein tum ho......

Jab aankhein band karte hain
To khwaabon mein tum ho.........

Jab bolte hain
To baaton mein tum ho..........

Likhte hain kuchh
To har lafz mein tum ho........

Dhadakta hai dil
To har dhadkan mein tum ho.....

Jee rahe hain abhi tak
Kyon ki jaan tum ho........
itna na mujhse payar kar magroor main ho jaoun
jitna aaye paas tu utna door main ho jaoun
kat na sakege jab viraha ke raate
dil he dil me yaad karoge
ask nikalne honge muskil
milne ke fariyad karoge
kya hota hai game mohhabat
koi aakar hamse pooche
koi nazara na aankho ko bhayega
bar bar jab inme chehra mera aayega
jeet sakoge duniya saare
lakin dil se haroge
honge door bahut hum
lakin hamein pukaroge
kyon tum itna payar karo
ke payar hi kho jaye
jo hai amrit jeevan ka
wahi jahar ban jaye
tumne es pather dil pe jo likha tha tutune ke baad bhe wo naam baki hai
tere saath rahene pe jo dekha tha
chutene ke baad bhe wo khwab baki hai
vafaon ke dour me hamne yahi sikha
mohhabat me mile jakhm bhe to kafi hain
magne se mujhko milti mout nahi
ke the tune jo duyane unka sawab baki hai
ab bhe tujh ko mera eattbar nahi
sayad meri zindagi ka ek aur intahan baki hai
itna na mujhse payar kar magroor main ho jaoun
jitna aaye paas tu utna door main ho jaoun
kat na sakege jab viraha ke raate
dil he dil me yaad karoge
ask nikalne honge muskil
milne ke fariyad karoge
kya hota hai game mohhabat
koi aakar hamse pooche
koi nazara na aankho ko bhayega
bar bar jab inme chehra mera aayega
jeet sakoge duniya saare
lakin dil se haroge
honge door bahut hum
lakin hamein pukaroge
kyon tum itna payar karo
ke payar hi kho jaye
jo hai amrit jeevan ka
wahi jahar ban jaye
kabhi fursat mile to dekhna mere sanam
tere liye payar ke ek nai duniya banai hai
apne en askon se paani pe teri tasveer banai hai
dil ke lahoo se tere maathe ke bindiya sajai hai
gam ke chadar darde dil ka bochuna ahi
tanhaiyon ka sor ahi sangeet ke khamoshi hai
main to so jata hoon aankhon ko neend nahi aate ahi
jubana tera naam nahi lete magar har dhadkan bulate hi
mere bachani ka pata nahe par tere bachani pata hai
esme tera koi dosh nahi ye saare meri khata hai
agar eaitbaar na karta tujhpe payar na karta tujhse
tere bachani samagh na pata tere payar pe yakeen na aata
tu yaad kare bhe to kaise bakvas the mere baatin saare
lekin mere jehen me hain yaadein tere payare
kaise pad leta chera tera tere aankhon me doob gaya tha
dil ka dusman he sahe mujhko bhe mahboob mila tha
aaj bhe aankhon me hai wo chera jisko ekter dekha karta tha
jab bhe dundhle hote hai tasveer aankhon asko se do dete hain
kabhe to vo din aayega jab tere yaadon ko lekar chirnidra me sounga
ujjawal honge vastra mere agni ka aanchal hoga
door kahin ambar se tujhko dekhunga
kush rahe mere priyatma dua karoonga
nafrat the jin askon se wo saath mere rahate hain
tujhe bhulane ke soche to chalak ke kahate hain
aurono ke aankhon se ponche to teri aankho se bahate hain
lagta hai mere en haathon ko sach ye kahate hain
nahi rokete wo enko jab chahe bahate hain
ye haath sawal karte hain jinko nocha karte the wo gaal kahana hain
bade payar se sahalaya karte the wo baal kahana hain
ye pair aaj bhe kahate hain chalne ko tere wor
ye aankh niharte hain rasta jab -2 hote hai bhor
aur kahnoo kya main tujh se tu sach na maanege
har baar ke tahare bakvas he jaanegi
tu khwabon me aayege ye soch ke sote hain
na paaker hote hai nirasa bahut adhik hum rote hain
rote rote khatam jab ye aansoo ho jate hain
karta hai harday chitkar kaise us peeda ko vayqt kare
etna to eashan tum hum per kar do
todh ke harday en aankhon me aansoo bhar do
bachpan me koe kanta paav me chubh jata tha
dard se main chillata tha
rote -2 ghar ko aata tha rote -2 so jata tha
aaj samajh me aaya hai tere tahar kast use pahuchata tha
mere garm lahoo se dil pe uske chala pad jata tha
chubta hai koe kanta paav me yahe gujarish karta hun
tu mere he paav me chubna koe tera dard samagh na payega
apne bahate lahoo ko dikha ke tujhe dose taharayega
bade payar se khel rahe the thoker maar ke dekh rahe the
tujhe maaloom na tha dil hai paane ka bulbula footh jayega
tu kya har koi ask bahayega jiska khilona tooth jayega
sach maan bahut vaytith hu tere es peeda se
samagh nahi aa raha kaise main insaaf karoon
jo itna naajook nikla kaise us dil ko maaf karoon
ponch ke aansoo fir se khelna chahe todna chahe chodna
par es dil se muh na modnaaur kise ka dil na todna
wo apna toota harday duniya ko dikhayega
kise ko tujh pe raham na aayega har koi tujhe bevafa batayega
kabhi fursat mile to dekhna mere sanam
tere liye payar ke ek nai duniya banai hai
apne en askon se paani pe teri tasveer banai hai
dil ke lahoo se tere maathe ke bindiya sajai hai
gam ke chadar darde dil ka bochuna ahi
tanhaiyon ka sor ahi sangeet ke khamoshi hai
main to so jata hoon aankhon ko neend nahi aate ahi
jubana tera naam nahi lete magar har dhadkan bulate hi
mere bachani ka pata nahe par tere bachani pata hai
esme tera koi dosh nahi ye saare meri khata hai
agar eaitbaar na karta tujhpe payar na karta tujhse
tere bachani samagh na pata tere payar pe yakeen na aata
tu yaad kare bhe to kaise bakvas the mere baatin saare
lekin mere jehen me hain yaadein tere payare
kaise pad leta chera tera tere aankhon me doob gaya tha
dil ka dusman he sahe mujhko bhe mahboob mila tha
aaj bhe aankhon me hai wo chera jisko ekter dekha karta tha
jab bhe dundhle hote hai tasveer aankhon asko se do dete hain
kabhe to vo din aayega jab tere yaadon ko lekar chirnidra me sounga
ujjawal honge vastra mere agni ka aanchal hoga
door kahin ambar se tujhko dekhunga
kush rahe mere priyatma dua karoonga